Niet iedereen gunt je succes in Thailand

Jeroen Groenewegen neemt eind 2014 Say Cheese over, het Hollandse café-restaurant annex guesthouse in hartje Hua Hin – de koninklijke Thaise badplaats.

Onder dezelfde naam runt hij nu aanpalend ook een hostel. En een sport & spelcafé. Hij verhuurt fietsen, scooters en auto’s. Samen met zoon Wesley biedt hij toeristische fietstochten aan.

Voor hem kocht hij pal aan zee een kitesurfschool, die uitgroeit tot een Nederlands-Caribisch privéstrand met ligstoelen en bar. En hij bemiddelt in verhuur van strandbungalows. En huizen voor langer verblijf.

Maar bovenal is hij hoofd-inkoop, chef-kok én het gezicht van Say Cheese. Van ’s morgens acht (als de gasten van de 14 kamers en de backpackerskamer al aan het ontbijt zitten) tot ’s avonds laat (als het nog gezellig is aan bar en op het terras).

Zeven dagen in de week is het voor hem ‘Say Cheese’.

Pfffff!

Pfffff! Niet niks voor iemand die in 2003 in de gemoedelijke Thaise badplaats een huis bouwt om er van een rustige oude dag te genieten.

‘Ja, ik werk me hier het leplazarus. Haha. Uit de naad, op z’n Amsterdams.’

Hard werken dus. Maar hij heeft er lol in. Geniet van tevreden klanten die terugkomen. Van aardige reacties. En vindt het leuk om van zijn ‘grote plan’ voor Say Cheese een succes te maken.

Ben je in Hua Hin, dan moet je naar Say Cheese!

‘Het moet een plek worden waar je als Nederlander of Vlaming niet om heen kunt als je in Hua Hin bent. Zoals je in Bangkok naar het Grote Paleis gaat, zo kom je hier minstens een keertje bij Say Cheese langs. Haha. Dat is de bedoeling!’

Het restaurant-guesthouse ligt centraal aan een rustige laan. ‘Maar je kunt er dus wel om heen. Letterlijk. We zitten midden in de vierhoek van straten tussen strand, uitgaansgebied, markten en historisch station. Overal dichtbij. Maar dus net buiten de loop.’

Dat moet veranderen door flink kabaal te maken. Door allerlei activiteiten. Ook op internet.

Elke gast wordt welkom geheten

Hij doet het dus met plezier. Zichtbaar. Enthousiast heet hij op het grote terras elke gast welkom en maakt een kort praatje.

‘Moet ik wel mee oppassen. De meeste Nederlanders vinden dat leuk. Maar via via hoorde ik van sommige expats terug, dat ze dat opdringerig vinden. Daar schrok ik van. Ik let nu goed op de reactie en trek me indien nodig snel terug!’

Niet iedereen gunt je in Thailand je succes

Hij wil er niet te lang bij stil staan. Maar hij heeft ervaren dat juist Nederlandse pensionado’s in Thailand behoorlijk kritisch kunnen zijn.

‘Nederlandse ondernemers hier moeten dat niet onderschatten. Het lijkt alsof niet iedereen je je succes gunt. Een enkeling zegt dat met zoveel woorden: We zullen je niet rijk drinken en eten.’

Gasten eten en drinken je in Thailand niet rijk

Rijk eten en drinken is volgens de horecaman Groenwegen sowieso niet aan de orde. ‘In Nederland gaat een borrel vier keer over de kop, hier maar een keer.’

De inkoopprijs van drank ligt hoger en concurrentie houdt de verkoopprijs laag. ‘Nederlandse pensionado’s die het niet breed hebben, gaan voor 10 baht (25 cent) prijsverschil echt naar een andere zaak.’

Likkebaarden bij zien van de Say Cheese-menukaart

Menig vakantieganger zal likkebaarden bij het zien van de menukaart:

Koffie kost 40 baht (1 euro). Bier 60 baht (1,50 euro). Stamppot naar keuze met worst of gehakt 180 baht (4,50 euro). En voor het driegangenmenu van de Hollandse Pot-avond betaal je 195 baht (nog geen 5 euro). Een luxe Nasi Ramas 300 baht (7,50 euro).

Hij is niet voor niets kok en maakt bijna alle gerechten zelf. Dat gaat in grote hoeveelheden in vier enorme vrieskisten. ‘Die werkwijze houdt de prijzen laag.’

In de prijzen zit nauwelijks rek

In de prijzen zit nauwelijks rek. ‘Laatst had ik als menu witlof met ham, iets dat hier inkoop veel kost. Vroeg ik 60 baht meer voor – anderhalve euro. Toen voelden sommige vaste gasten zich bekocht. De pensioenen staan onder druk en de baht staat hoog. Ik heb nu geleerd daar rekening mee te houden.’

Aan de andere kant hoopt hij ook op begrip van klanten.

‘Ik vind het geweldig als een club hier z’n bijeenkomsten houdt. En ik geef best eens wat weg. Maar begrijp alsjeblieft dat ik niet gratis grote hoeveelheden hapjes kan verzorgen. Er zijn mensen die dat heel gewoon vinden, terwijl ze zelf nauwelijks wat bestellen – laat staan een rondje geven.’

Ontmoetingsplek voor alle Nederlanders

Of iedereen het hem gunt of niet, hij blijft er naar streven om de ontmoetingsplek te zijn voor alle Nederlanders in Hua Hin en omgeving. Voor de 1.400 pensionado‘s en expats. Voor overwinteraars en vakantiegangers.

Voor oud en jong ook. En man en vrouw.

‘Want ja, we zijn een keurige zaak. Ik heb hier tien meiden in bar, bediening, keuken en schoonmaak werken – en daar mag je wel naar kijken, maar niet aan komen!’

Trots op kennismaking met ambassadeur

Trots is hij dat de nieuwe Nederlandse ambassadeur Karel Hartogh in zijn zaak kennis wilde maken met de lokale Nederlandse gemeenschap.

‘Er gingen hier stemmen op om dat in het Hilton te doen. Ons vonden ze niet sjiek genoeg. Maar gelukkig is gekozen voor een Nederlandse ondernemer. Ik vond dat een hele eer.’

De bijeenkomst was een succes. En dat zijn ook de jaarlijkse receptie op Koningsdag, de nieuwjaarsbijeenkomst, het Sinterklaasfeest en – nieuw – de carnavalsavond. Groenwegen investeert er fors in. Ook in de wekelijkse Hollandse Pot-avond, de Pub Quiz en avonden met livemuziek.

Van bakker naar kleurrijk ondernemer

Groenewegen (Amsterdam, 1960) is in de eerste plaats kok, waarvoor hij na de Havo doorleert – zijn ouders vinden dat hij iets met de handen moet doen. Maar al snel ontpopt hij zich als kleurrijk ondernemer.

Op z’n 19e neemt hij een bakkerij over. Voorwaarde van de bank was dat ie eerst trouwde.

’s Nachts bakken en getrouwd zijn gaat moeilijk samen, ervaart het jonge paar.

Hij kiest voor het huwelijk (dat 31 jaar duurt), verkoopt de bakkerij en begint een succesvolle horeca-groothandel voor stalen- en porseleinen producten. Die verkoopt hij uiteindelijk. Net als zijn deel in het bedrijf dat airco’s en luchtafzuigers levert aan dan nog rokerige horeca-etablissementen.

Tussendoor is hij kok en uitbater van twee restaurants. Hij verkoopt keukens, rolluiken en fotoapparatuur. En mooi glaswerk aan Spaanse restaurants.

Op slag verliefd op Hua Hin

Spanje. Daar wil hij met z’n vrouw oud worden. Maar ze worden in 2002 op slag verliefd op Hua Hin, als ze daar het huwelijk bijwonen van een vriend.

Na een paar vakanties besluiten ze er een huis te bouwen. Daarna loopt het anders dan voorgesteld, als z’n vrouw hem in 2008 vaarwel zegt en de scheiding twee jaar later rond is.

De onrust slaat toe. Hij krijgt een vriendin, die hij snackbar Hof van Holland schenkt. Zij blijkt geen succes. De zaak ook niet meer, nadat ze die opeiste en alleen gaat runnen.

‘Ik voelde me alleen. Vreselijk. Het voorstel van de vorige eigenaar om Say Cheese te kopen, kwam als geroepen. Daarna nam ik ook de fietstochten over van zijn moeder Connie – een schat van een mens.’

Op papier mag je als buitenlander maar heel weinig

Dat zijn zoon en soms ook hijzelf die fietstochten door Hua Hin doen, was nog wel een ding. Formeel mag je als buitenlander niet als gids werken. Op papier mag je eigenlijk maar heel weinig.

Daar heeft hij met de politie over gesproken. Die komt nu elke maand even langs. ‘En we hebben alle medewerking. Het is zelfs zo dat als ze ons met een groep zien rijden bij een grote kruising of op een drukke weg, we even een escorte krijgen – haha!’

Ook de controle op zijn werkzaamheden verlopen nu soepeler. Hij heeft een vergunning voor werken in de keuken. Mag nog geen glas van een restauranttafel oppakken. Soms gebeurt dat toch per ongeluk.

‘Daarom krijg ik als er een controle aan komt de waarschuwing om die dag vooral rustig in de stoel te blijven zitten.’

Nederlandse ondernemer moet de juiste Thai kennen

Voor buitenlandse ondernemers in Thailand is het noodzakelijk om de juiste mensen te kennen, weet Groenewegen. Of het nou gaat om fietstochten. Of de bar op het strand. ‘Je moet weten bij wie je dingen kunt regelen’.

‘Voordeel van Hua Hin is dat je hier niet zoals in Pattaya en Phuket te maken hebt met de Russische maffia. Daar heeft de lokale politie een stokje voor gestoken. Haha: Er is hier maar een maffia en dat zijn wij, hebben ze gezegd.’

Thai hebben het niet zo op farangs

De Amsterdams-joviale Groenewegen vindt het niet altijd gemakkelijk zakendoen in Thailand.

‘Thai die niet direct met de toeristische sector te maken hebben, staan niet te springen om je te helpen. Ze lachen je toe. Maar ze hebben het niet zo op ons farangs. We passen niet in hun wereld. Op het gemeentehuis of postkantoor negeren ze je gewoon. Laten rustig alle Thai voorgaan.’

Korting? Thai verhogen eerder de prijzen!

Dat geldt ook Thai uit de middenklasse. De welgestelde kleermaker in het pand tussen restaurant en sportcafé groet nauwelijks zijn Nederlandse buurman.

‘Hij neemt niet de moeite antwoord te geven op mijn vraag of ik ’s avonds een paar tafels op zijn terras mag zetten. Hij heeft me gewoon niet nodig. Terwijl ik hem toch flink wat klandizie kan bezorgen.’

Of neem Thaise winkels waar hij zijn spullen haalt. ‘Denk niet dat je daar korting krijgt omdat je vaste klant bent. Ze zijn eerder in staat de prijs te verhogen omdat je hun spullen kennelijk zo geweldig vindt.’

Say Cheese team is als een groot gezin

Ook het vinden van goed personeel is een probleem waar Groenewegen tegen aan loopt. Het opleidingsniveau is laag. De beste mensen gaan naar de grote hotels.

Maar dankzij zijn vriendin Nathalie – ‘zij is het beste dat me ooit is overkomen’ – is er nu een redelijk goed draaiend team van twintig personen voor alle onderdelen van het Say Cheese-bedrijf. Flexibel inzetbaar. Van fietsonderhoud tot kamerschoonmaak.

‘Het is net een groot gezin. Mijn vrouw en ik worden aangesproken als mama en papa.’

Nederlandse ondernemers, werk meer samen!

Jeroen Groenwegen is blij dat steeds meer belangstelling bestaat voor Nederlandse ondernemers in Thailand.

‘Goed dat we elkaar ook leren kennen. Ervaringen uitwisselen. Samen dingen oppakken. Zo had ik graag met andere ondernemers ergens op een plein dat feest van de Nederlandse vereniging georganiseerd, dat nu in het Sheraton was. Dan was het groter geworden. Meer zichtbaar. En hadden we er met z’n allen iets aan verdiend.’

‘We moeten elkaar als Nederlanders in Thailand echt meer gunnen!’

>>> Hier vindt je alle info over Say Cheese en fietsen in Hua Hin

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.